Umudun Yasını Tutmak

UncategorizedWritten by Reyhan ULUDAĞ AKBUĞAHaziran 24, 2026

Hiç düşündünüz mü?İnsan sadece kaybettiklerinin yasını tutmuyor.Bazen hiç gerçekleşmeyen şeylerin de yasını tutuyor. Bence en ağırlarından biri de umudun yası.Bir gün düzelir diye beklediğin şey düzelmeyince…Bir gün sever diye beklediğin insan sevmeyince…Bir gün her şey yoluna girer dediğin hayat, aynı yerden canını yakmaya devam edince…Aslında o gün biten şey ilişki olmuyor.Umut bitiyor.Ve garip olan şu ki, insan bazen umudunu kaybettiğinde daha

Read More

Takvim 23 Haziran’ı gösteriyor.Saat 08.29.Ve dışarıda usul usul yağmur yağıyor.Oysa bize hep haziranın güneşini anlattılar. Sıcak günleri, açık gökyüzünü, planları… Ama hayat, takvimlere göre ilerlemiyor. Bazen tam da güneş beklediğimiz bir sabah, yağmurla uyanıyoruz.Aslında yaşamın kendisi de böyle değil mi?Her şeyi kontrol edebileceğimizi sanıyoruz. Ne zaman mutlu olacağımızı, ne zaman üzüleceğimizi, ne zaman yorulacağımızı hesaplamaya çalışıyoruz. Sonra hayat sessizce gelip bütün planlarımızı değiştiriyor.İşte o anlarda iki seçeneğimiz kalıyor:Ya yağmura kızacağız…Ya da onun ne anlatmak istediğini dinleyeceğiz.Belki de bazı yağmurlar ıslatmak için değil, durdurmak içindir.Belki koşarken fark edemediklerimizi göstermek için.Belki de içimizde uzun zamandır biriken tozu, kırgınlığı ve yorgunluğu sessizce yıkamak için…Hayatta her şey güneşli olmak zorunda değil.İnsan da her gün güçlü olmak zorunda değil.Bazen durmak, pencereyi açıp yağmuru izlemek de iyileşmenin bir parçasıdır.Bugün gökyüzü bize şunu hatırlatıyor:Her yağmur bir felaket değildir.Bazı yağmurlar, yeniden filizlenebilmek için toprağın ihtiyacı olan ilk damladır.Belki de bu sabah yağan yağmur, size de aynı şeyi söylüyordur:Her gecikme bir kayıp değildir. Her duraklama bir son değildir. Bazen en güzel başlangıçlar, beklenmedik bir yağmurla gelir.

UncategorizedWritten by Reyhan ULUDAĞ AKBUĞAHaziran 23, 2026
Read More

“Mesele Bulaşık Değil, Görünmeyen Yük.”

UncategorizedWritten by Reyhan ULUDAĞ AKBUĞAHaziran 22, 2026

Bazen “eşitlik” kelimesini duyunca içimden gülmek geliyor.Hayır, babalara bir şey demek istemiyorum.Çünkü mesele sadece çöpü kimin attığı, sofrayı kimin topladığı değil.Mesele, herkes uyurken bile uyanık kalan zihnin yükü.Gece çocuk ateşlenince, uyku sersemi ilacı bulan çoğu zaman anne oluyor.O telaşta elinden kavanoz düşüp kırılınca, önce çocuğu sakinleştirip sonra cam kırıklarını toplayan da…Bulaşık yığınının yanında tıkanan lavaboyu açmaya çalışan da…Dolabın eksiğini, okulun toplantısını,

Read More